Serseri Bela - İsyanın Diploması

İsyanın Diploması

Mısralarımda gizlidir yarım kalan yaşanmamış yarınlarım
Adresine ulaşmayan mektup gibi kursağımda kaldı sevdalarım
Takvimden her düşen ömür yaprağında beyazlıyor siyah saçlarım
Seviyor sevmiyor diye sorarken dalında kurudu papatyalarım

Sevda denen girdabın sonu yok sonu olmayan karanlık kuyu
İçtiğim zemzem suyu değil ki annem içtiğim kaderin sabır suyu
Her zerrem vurgun yemiş kan damlayan gözlerime haram uyku
Sevgisiz geldiğim dünyada özgürlük istedim yok yolun sonu

İntiharın eşiğindeyim bugün kırmıyor gönül mahkemem kalemi
Kan kokulu gecelerin koynunda prangalara esir etti yüreğimi
Her şafakta güneşin doğumunda kızıla boyanırken sonsuz ufuklar
Sevdaya harman geldiğim dünyada sonunda bitti umutlarım

Kalbimin kemikleri kırıldı hayat okulunun ağladığım sıralarında
Gözyaşım ağlayan gözlerimin ikramiyesi oldu hayat sınavında
Toz pembe düşlerim yoktu benim siyaha boyattım beyaz odamı da
Acılara gülmeyi öğrenerek aldım isyanın diplamasını da

Kanser hastası gibiyim yar
Bir baksana gırtlağıma
Kandan çok alkol var bedenimde
Gözlerimin altı torba torba
Ekim 20 2013'ten sonra aşk defteri kapandı yar bende
Sen vardın, ailen vardı konser günü

Mutlu olmuştum ilk kez hayatta
Bazı şeylerin tekrarı olmaz
Aşk gibi, sevgi gibi, saygı gibi

Kanser hastası gibiyim yar, baksana gırtlak damarlarıma
Kandan çok alkol var bedenimde, gözlerimin altı torba torba
Ekim 20 2013'ten sonra aşk defteri kapandı yar bana
Sen vardın, ailen vardı, mutlu olmuştum ilk kez hayatta

Sigara dumanında boğulurken odamda hayalin geldi gözümün önüne
Hayal mi halüsinasyon mu Allah'ım derken yaş aktı gözlerimden
Hayatımın dörtte birini yazsam kaç cenaze kalkar bilmiyorum
Sen gülerken gururumu ayaklarımın altına alıp ağlayamıyorum

Cehennem ateşi ah yürekte olurmuş
Kış ortasında yaktın ateşlerde
Çay molasında düşünürken seni
Soğuyan çayımda yaktın bedenimi de
Gülerek mahkemeye giren bu bedenimi
Yaktın gururumun küllerinde
Bir sigara yakıp unutup bir sigara daha yakan bu genci
Yaktın gülüşlerinle
Toz pembe düşlerimiz yoktu bizim
Siyaha boyattık hep odamızı
Acılara gülmeyi öğrenerek
Aldık isyanın diplomasını