Serseri Bela - İstanbul Semaları

İstanbul Semaları

İstanbul semalarında aşık olduğum kız
Şahit oldu Kız Kulesi aşkımıza yalansız
Kıyıya vuran dalgalarda isyan etti aşkımıza
Son veda busemi kondurmuştum alnına

Kolay değildir gülüm yaşamak son ayrılığı
Düğümlendi boğazlarıma çaresizlik hıçkırığı
Sevda kokan rüzgarların esmez oldu baharda
Payıma düştü sevgisiz yalnızlığın karanlığı

Yüreğim paramparça kanıyor ılık ılık
Bu aşka revamıydı tek celsede ayrılık
Hangi hakim kıyabilir ki Mecnun'un gözyaşlarına
Hangi hükmü ceza olur aşkta yalvarışlarına

Takvimlerden dökülüp gidiyor sararmış hasretinin yaprakları
Yakalandı fırtınaya sevda gemimiz, yakıyorum bu gece anılarımı
Ruhum yangılar içinde üşümeye başlamışken aşk cehenneminde
Sımsıcak gelecek bana gülüşlerinin hasret kokan rüzgarları

Dönmüyordu saatimin yelkovanı kanlı geçmişimin senaryosuna
Uyuyakalmış mutluluğumuz kör gecelerin zifiri karanlığında
Öncelerde benim gülümdün şimdi kara toprağın gülü oldun sen
Kara bulutlar kaplamış karış karış umutsuzluk dağlarımı da


Suya hasret açmamış tomurcuktum, kırdılar gülümün dallarını
Cehennem ateşinde yaktılar kar tanesi gibi olan umutlarımı
Gözleri yaşlarını unuttu yağmurlu soğuk gecede kanla karıştı
Tozlu raflara kaldırdım yüreğimin zulasında sakladığım aşkı

Okul sıramda bıraktığım o temiz aşkı melekler kıskanırdı anne
Film olmuş hayatımız Mobese'ler şahit işlediğim cinayetlere
Ölümlü birinden ölümsüz aşk bekledim bu da benim cahilliğim be
Aysız geceler şahittir çok sabahladım adliyelerde

Fazlana az çoktan çok gidiyor karanlık adliyedeyim anne
Kafamda işlediğim cinayetler var hayallerim karanlık hücrede
Değeri olmayan adamlar için ömrümüzü ortaya koyduk aslan babam
Ekmeğimizin peşindeyiz babam, alın teridir bizi ayakta tutan

Masmavi gökyüzünde dalgalanan kırmızı bayrak gibi şerefimiz
Kafamız çok güzeldi köşe başlarında fişlendi hayallerimiz
Sabah ezanında ağlaya ağlaya çok uyandım ben siren sesleriyle
Dönüşü olmayan acıya bilet kestim yetişemedik mutluluk trenine

Aşklar bakışlar yalan olmuş, duygular sahte
Beş dakikalık sefa için bedenler olmuş kahpe
Böyle basitliği kim anlatır hangi kelime
Sevgi yok, his yok, duygu yok, mutluluklar nerede?