Funda Arar - Karaya Vuran Gemiler Gibi

Karaya Vuran Gemiler Gibi

Üstüme yıkıldı dağ gibi bir hasret
Yaraları sarmaya, alışıp unutmaya
Koca bir hayat lazım, yıllar yetmez
Senin uzağında hayat çok hüzünlü
Şimdi kime yar diye sarılıyor ellerin?
Gitsen bile gözlerin benden gitmez
Resimlerde hep o güzel yüzün,
Yüreğimde hep ağlayan bir hüzün
Karaya vuran gemiler gibi,
İçimdeki kalp yaralı, bereli
Hançerli şu gönlüm,
Sevdanla kanarken,
Unumak ne mümkün severken
Hayatla barışmak,
Bir yerden tutunmak,
Her şeyde sen varken,
Kolay mı ah unutmak
Söz: Günay Çoban
Müzik: Febyo Taşel