Gökberk Arslan - Kumdan Kale

Kumdan Kale

Tenin ıpılıktı bir zamanlar
Kalbin buz gibi
İkisi bir arada nasıl yaşayabilir ki?

Kaptırmıştım kendimi yalan sözüne
İnanmamak mümkün mü?
O masum yüzüne

Yalnızken çok düşünme fırsatı buldum
Dedim ki seni nereden buldum
Oysa ben bir kumdan kaleymişim
Güçsüz, bir suya bile direnemeyen

Affetmem öldürsen de
Seni bir daha göremem of
Ellerinle yıktın gittin
Seni bir daha istemem