Sagopa Kajmer - Üfle Güneşi Sönsün

Üfle Güneşi Sönsün

VERSE 1
Ben girdaplara kapılan o gemideki yolcuyum. Kustum her dalganın tokadına suçtum... Pusuyu kurdu dostun, fırtına kopsun, donan dudaklara bir dem rom dolsun, beni buldun. Azrail yap görevin fiil olsun. Tek kurşun bitirebilse gari bu hayatı bari bin kurşun atın da gönlüm doysun ahali. Sagopa iskelet diyarında etten bekçi, çekice sapladım kasedimi, çöpe bugün attım kalbimi alınabilitesine göre değişir kırılanın aynı hangimizinki marijuana marşı? Sago yaşlı...
[Nakarat]
Üfle güneşi sönsün...Kalbimkarakışın ayazına dönsün
Azrailimöpsün... Tek dönümsün ömrüm.
VERSE 2
Buhran dolu bitirimesen o karayel rüzgarına kolumu salladım, hareketi çaktım, karakedi gördüm yaktım mumu ve de baktım. Tahlile giden her bakışıma reçete yazsa da, doktorumun kompleksleri nedeni derimçatarım gözleri, sobeledimherkesi, şimdi görelimkimin en kalın ensesi, Sago rapin en kalın ansiklopedisi, geçmeden yedisi taşlanır musallahın incisi, zencisi makbul görülesi her rapi beyaza boyarım, meleze çalarım yüzleri, aldım yaşamı yanıma kutu kolacasına üç dikişte dibe vurdum, depozitosunu Tanrıma ödüyorum.